Tuesday, January 26, 2010

20 weeks (อัลตราซาวน์ # 2 รกอยู่ต่ำ)


Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket


ไตรมาสที่ 2



Photobucket สัปดาห์ที่ 20

การขยับของลูกในท้อง เริ่มแรงมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่เป็นแค่เพียงความรู้สึก ตุ๊บๆ เหมือนชีพจรเต้นอีกต่อไปแล้ว มีความสุขทุกครั้ง ที่ลูกขยับแล้วเราสัมผัสได้

น้ำหนักตอนนี้ 58.3 กิโลกรัม (ขึ้นมา 2.3 กิโลกรัม) ทำไมน้ำหนักไม่ค่อยขึ้นเลย ทำให้เป็นกังวลว่ากลัวจะทานน้อยไป แต่คิดว่าทานเยอะแล้วนะ ก็หวังว่า 3 เดือน สุดท้าย น้ำหนักจะขึ้นพรวดพราด เข้าตามเกณฑ์ก็แล้วกัน อยากให้น้ำหนักก่อนคลอดขึ้นมาประมาณ 12 กิโลกรัม


วันที่ 25 มกราคม 2010

วันนี้ครบรอบ 20 สัปดาห์ ที่จะต้องไปตรวจอัลตราซาวน์อีกครั้ง ยังรู้สึกตื่นเต้น แต่ก็ไม่เท่ากับครั้งแรก รู้ว่าการตรวจครั้งนี้ ลูกจะต้องตัวใหญ่ขึ้น อวัยวะต่างๆ สมบูรณ์มากขึ้น มีพัฒนาการมากขึ้น ดีใจอยากเห็นลูกอีกครั้ง วันที่ไปตรวจสามีก็ไปด้วยเช่นเคย

คุณหมอบอกว่า ลูกแข็งแรงดี อวัยวะต่างๆ สมบูรณ์ดี แต่จะมีปัญหาว่ารกอยู่ต่ำ ต้องมาตรวจอัลตราซาวน์อีกครั้งตอนสัปดาห์ที่ 32 แต่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงมากนัก เพราะทั่วไปแล้ว รกจะขยับขึ้นสูง เมื่ออายุครรภ์มากขึ้น เราก็หวังเช่นนั้น แต่ทั้งวันก็คิดแต่เรื่องรกต่ำนี่แหละ อ่านมาก รู้มาก ก็กังวลมาก เพราะบางคน มีเลือดออก ทำให้เป็นอันตราย


การเกาะตัวของรกในรูปแบบต่างๆ


Photobucket
รูปที่ 1 รกเกาะตัวในระดับปกติ
รูปที่ี 2 รกเกาะตัวระดับต่ำ แต่ไม่ถึงกับปิดปากมดลูก
รูปที่ 3 รกเกาะต่ำแบบปิดสนิท

แบบที่ 2 กับแบบที่ 3 อาจมีปัญหาว่าเด็กในครรภ์ ไม่สามารถกลับหัวลงได้ เพราะมีเนื้อที่ในมดลูกน้อย ยากต่อการกลับตัว และมีปัญหาว่า อาจจะทำให้เลือดออกได้ง่าย และ กรณีนี้จะไม่สามารถคลอดเองได้ เพราะรกได้ปิดปากมดลูก ไม่มีช่องทางให้คลอดได้ตามธรรมชาติ ต้องผ่าคลอดอย่างเดียว


หลังจากวันที่ตรวจอัลตราซาวน์มา จะคอยระวังท้องเป็นพิเศษ จะเดิน ก็ระวังมากขึ้น บางคนก็บอกว่า ให้นอนมากๆ ไม่เคลื่อนไหวมาก จากที่ระวังในช่วงแรกๆ รู้สึกเครียดเหมือนกัน แต่ก็คิดว่าจะต้องทำใจให้สบาย ไม่เครียด เพื่อลูกในท้อง และภาวนาว่าเราจะต้องผ่านไปได้ด้วยดี ส่วนท้องเริ่มรู้สึกแน่นมากขึ้น เพราะลูกตัวใหญ่ขึ้นนี่เนาะ



Photobucket


Apple





Thursday, January 21, 2010

18-19 weeks (การดูแลน้ำหนักช่วงตั้งครรภ์)

Photobucket

ไตรมาสที่ 2


Photobucket สัปดาห์ที่ 18

สัปดาห์นี้เริ่มคิดถึงเรื่องการควบคุมน้ำหนักบ้างแล้ว ไม่ใช่ว่าควบคุมเพราะอยากลดน้ำหนักหรอกนะ คนท้องคงไม่ต้องคิดเรื่องลดน้ำหนักแน่นอน แต่ต้องการควบคุมให้ได้ตามเกณฑ์ของการตั้งครรภ์ น้ำหนักน้อยไปก็ไม่ดี กลัวว่าลูกในท้องจะได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ มากไปก็คลอดยากอีก


ตามที่อ่านจากหลายๆ แหล่ง สรุปได้คือ

น้ำหนักโดยรวมช่วงตั้งครรภ์ จนถึงก่อนคลอดนั้น
ควรอยู่ที่ 11.5 – 16 กิโลกรัม แบ่งออกเป็นช่วงๆ คือ


3 เดือนแรก น้ำหนักควรขึ้นประมาณ 1-2 กิโลกรัม
แต่ถ้ากรณีที่แพ้ท้องมากๆ น้ำหนักก็อาจจะไม่ขึ้น เพราะทานไม่ได้มาก


จากนั้น จะเพิ่มขึ้น 0.5 กิโลกรัม ต่อ สัปดาห์ จนถึง ไตรมาสที่ 3
รวมแล้ว ประมาณ 6 กิโลกรัม


ไตรมาสที่ 3 จะเพิ่มขึ้น 2-3 กิโลกรัม ต่อ เดือน
รวมแล้ว ประมาณ 6-9 กิโลกรัม สำหรับ 3 เดือน สุดท้าย



สำหรับตัวเองแล้ว ในสัปดาห์นี้ น้ำหนัก = 56.7 กิโลกรัม ซึ่งไม่หนักขึ้นเท่าไหร่ หลังจากที่ไปพบ Midwife ครั้งก่อน ซึ่งหนัก 56 กิโลกรัม (สัปดาห์ที่ 10) ไม่มีอาการแพ้ ทานอาหารได้ตามปกติ แต่ก็ไม่ได้เพิ่มปริมาณขึ้นเท่าไหร่ ยังไม่ค่อยกังวลมาก เพราะแรกๆ น้ำหนักอาจจะยังไม่เพิ่มเท่าไหร่ รอดูไปก่อน จะคอยเช็คน้ำหนักเรื่อยๆ



วันที่ 14 มกราคม 2010

วันนี้ครบรอบแต่งงาน 3 ปี ก็เลยมีโอกาสไปฉลองทานอาหารนอกบ้าน ได้แต่งตัวสวยออกบ้าน ขอถ่ายรูปพุง เก็บไว้ซะหน่อย มื้อนั้นอิ่มมากๆ




พออีกวัน ก็ทำอาหารมื้อพิเศษทำเองที่บ้าน ไม่ค่อยได้นั่งคุยกับลูกมากนักวันนี้ แต่ก็รู้สึกถึงการขยับอยู่ภายในท้อง คืนนี้นอนเร็ว แต่ก็ตื่นเร็วด้วยเช่นกัน พยายามจะนอนต่อ แต่ก็นอนไม่หลับแล้วล่ะ หลังจากตื่นจะรู้สึกว่าผิวหนังเป็นรอยการนอน สงสัยน้ำหนักเริ่มมากขึ้น แรงกดทับก็มากขึ้นด้วย



Photobucket สัปดาห์ที่ 19

สัปดาห์นี้เริ่มรู้สึกว่าอยากดื่มนมมาก แต่ก็ไม่อยากจะดื่มนมวัวอย่างเดียว เลยลองซื้อน้ำนมถั่วเหลืองมาดื่ม ก็อร่อยดี เป็นแบรนด์ของทางอังกฤษ แรกๆ ก็จะรู้สึกแปลก เพราะเคยดื่มน้ำนมถั่วเหลืองที่เมืองไทย แต่ดื่มบ่อยก็ชินรสชาติ

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร รู้สึกมึนๆ ขึ้นมา ไม่ได้มึนเพราะแพ้ท้อง ก็เลยรีบทาน Iron เสริม กลัวว่าเลือดจะน้อย

น้ำหนัก เริ่มขึ้นมาเป็น 58 กิโลกรัมแล้ว (เพิ่มขึ้น 2 กิโลกรัม) เพราะทานมากขึ้น บ่อยขึ้น แล้วก็นอนมากขึ้นด้วย รู้สึกถึงการขยับบ่อยขึ้นด้วย เป็นความรู้สึกที่วิเศษมากเลย รู้สึกได้โดยการสัมผัส บางคนบอกว่า เมื่อลูกขยับจะทำให้รู้สึกว่า นี่แหละ เป็นช่วงตั้งครรภ์อย่างแท้จริง


นั่งบนโซฟา ลูบพุง คุยกับลูก แล้วฟังเพลงไปด้วย
ก็มีความสุขแล้ว ^_^


Photobucket



Apple



Friday, January 15, 2010

My belly: 18 weeks and 5 days



Photobucket Photobucket Photobucket


สวัสดีจ้า ^_^

มาตามคำขอของเพื่อนๆ ว่าให้โชว์รูปพุงให้ดู วันนี้มาแล้วจ้า
สำหรับรูปถ่าย “พุงน้อย น้อย” (รึเปล่า) ของเปิ้ลเองค่ะ ^_^

ได้โอกาสแต่งตัวสวย ไปทานอาหารนอกบ้าน เนื่องในโอกาส
ฉลองครบครบวันแต่งงาน (3rd wedding anniversary)



รูปที่ถ่าย ณ ตอน 18 เดือน กับอีก 5 วัน

รอบเอว 36” น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นจากก่อนตั้งครรภ์ ประมาณ 3-4 กิโลกรัม


Photobucket

Photobucket


Photobucket

Photobucket




จากภาพ คงจะพอคาดเดาได้ ถึงความเล็ก ใหญ่ของพุง ว่าที่คุณแม่คนนี้นะจ๊ะ


Apple


Lilypie Pregnancy tickers


Saturday, January 09, 2010

17 weeks (ความรู้สึกของแม่ที่กลัวจะเสียลูกไป)


Photobucket


ไตรมาสที่ 2


Photobucket สัปดาห์ที่ 17

วันที่ 8 มกราคม 2010

วันนี้มีนัดกับหมอฟัน ตรวจสุขภาพของฟัน เพราะคนท้องจะมีอาการเหงือกบวม มีปัญหาเรื่องปากและฟันได้ง่าย (แต่ก็อย่าเข้าใจว่า คนท้องทุกคน จะต้องเสียฟันไป ทุกอย่างอยู่ที่เราดูแลรักษา) สำหรับคนท้องที่อังกฤษจะได้รับการรักษาฟรี ตลอดการตั้งครรภ์ไปจนถึงคลอดลูก และลูกอายุได้ 1 ขวบ เป็นสิทธิพิเศษของประเทศ ก่อนหน้านี้ Midwife จะให้เอกสารเพื่อกรอกและส่งไปขอบัตรสำหรับคนท้องเพื่อขอยาฟรี และทำฟันฟรี ตรวจฟันวันนี้ รักษาเรื่องเหงือกบวม และได้น้ำยามาอม เหงือกก็หายดี ไม่มีเลือดออก ส่วนอื่นไม่มีปัญหาเลยไม่ได้นัดต่อ ก็รออีก 6 เดือน แต่ถ้าระหว่างนี้มีปัญหาก็สามารถนัดและรักษาได้

หลังจากทำฟันเรียบร้อย ได้ไปซื้อของเข้าบ้าน ในซุปเปอร์มาเก็ตที่อยู่ไม่ไกลจากคลีนิคทำฟัน ก็หิ้วของมาหนักระดับหนึ่ง แต่ไม่ถึงกับหนักมาก ช่วงนั้นมีหิมะตกมาหลายวัน ถนนก็มีแต่หิมะหนา เดินลำบาก เลยต้องค่อยๆ เดิน และหยุดพักเป็นระยะ เพราะใจก็คิดว่า ไม่ควรหักโหม ตัวเองคิดว่ายกของไม่หนักมาก แต่ตอนนี้ท้องอยู่ ไม่เหมือนเมื่อก่อน จะเดิน จะยกของหนักยังไงก็ยังไหว

แต่เมื่อเดินมาได้เกือบถึงบ้าน รู้สึกเย็นๆ ที่ช่วงขา และรู้สึกเหมือนมีเย็นๆ ไหล ตกใจมาก กลัวว่าลูกในท้องจะเป็นอะไร เพราะคนท้องห้ามยกของหนัก วันนั้นสตีฟทำงานที่บ้าน (หิมะตกหนัก และไม่สะดวกที่จะขับรถไปที่ทำงาน) จะโทรให้ออกมารับของ โทรศัพท์มือถือก็ไม่มีคลื่นอีก ใจนึงก็คิดว่าไม่อยากยกของแล้ว กลัวมาก อยากจะทิ้งของไว้ซะตรงนั้น แล้วค่อยเดินมาเอา แต่ก็ไม่กล้าทิ้งไว้อีก ละแวกนั้นก็ไม่มีใครเดินมาเลย ก็เลยฮึด จำใจต้องเดินต่อ แต่เปลี่ยนจากหิ้วของมาเป็นใช้สองมืออุ้มของแทน เผื่อจะช่วยได้ แล้วก็ไม่ถ่วงมากเกินไป

ช่วงระหว่างจุดที่พักถึงบ้าน ถ้าเป็นตอนปกติแล้วก็ไม่ไกล แต่ตอนนั้น ทำไมรู้สึกว่าบ้านเราอยู่ไกลจังไม่ถึงซะที ... พอถึงบ้าน เปิดประตูได้ ก็รีบวางของลง แล้ววิ่งขึ้นบนบ้านเข้าห้องน้ำเช็คทันที ด้วยความตกใจและลุ้นมาก ... แต่โชคยังดีที่ไม่มีอะไรผิดปกติอย่างที่กลัว ไม่มีเลือดออก (ที่คิดว่าเย็นๆ ไหล อาจจะเป็นเพราะว่า ตอนนั้นอากาศหนาว เดินบนหิมะมาไกล) รู้สึกคลายกังวลขึ้นมาทันที ตัวเองก็ลูกพุง แล้วก็พูดกับลูกว่า ไม่เป็นไรนะลูก ขอให้ลูกของแม่สมบูรณ์ แข็งแรง ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย แต่จากวันนั้นก็ต้องรอเช็คหลายๆ วัน เพราะกลัวจะมีเลือดออกมาตอนหลัง


Photobucket



Apple




Thursday, January 07, 2010

17 weeks (ฟังเสียงหัวใจเต้นของลูก และสวัสดิการทำฟันฟรี)

Photobucket



ไตรมาสที่ 2




Photobucket สัปดาห์ที่ 17

วันที่ 2 มกราคม 2010

วัดรอบเอว อยู่ที่ 34 นิ้ว ต้องวัดบ่อย เพราะมีคนทักว่าพุงใหญ่จัง แต่พอวัดแล้วก็ไม่ได้ใหญ่ขึ้น เพราะถ้าใหญ่มากก็กังวลอีกว่าจะเป็นอะไรรึเปล่า เรื่องน้ำหนักก็กังวล มีทั้งว่าจะหนักน้อยไป หรือจะหนักมากไป แต่ยังไม่ได้ชั่งอีก กะว่าจะต้องเริ่มชั่งน้ำหนักเป็นประจำแล้ว คนท้องไม่ควรลดน้ำหนักเป็นอย่างยิ่ง แต่การควบคุมให้ได้น้ำหนักที่ควรเป็น ก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะถ้าทานน้อยไป สารอาหารที่มีก็ไม่เพียงพอ ทั้งสำหรับตัวแม่ และลูก ถ้าน้ำหนักมากไป ลูกตัวใหญ่มากก็อาจจะเป็นปัญหาตอนคลอด ซึ่งที่อังกฤษนี้ ถ้าไม่มีปัญหา ส่วนใหญ่ก็จะคลอดตามธรรมชาติ


วันที่ 7 มกราคม 2010

หลังจากกลับจากฮอลิเดย์ที่สก็อตแลนด์ วันนี้มีนัดพบ Midwife เป็นครั้งที่ 2 หลังจากที่ตั้งครรภ์มา ไตรมาสแรกจะนัดเดือนละครั้ง วันนี้ได้วัดความดัน ตรวจโปรตีนในปัสสาวะ ซึ่งผลปกติ ก่อนหน้านี้ Midwife เค้าจะให้ขวดพลาสติกเล็กๆ ให้ใส่ปัสสาวะ เราสามารถเตรียมจากบ้านไปได้เลย แต่คราวนี้ลืม ก็ต้องไปเข้าห้องน้ำที่ Surgery นั่งอยู่นานเพราะว่าเพิ่งเข้าห้องน้ำจากบ้านมาไม่กี่นาทีเอง ^_^

และวันนี้ก็เป็นวันที่ตื่นเต้นอีกวันหนึ่ง เพราะจะได้ฟังเสียงการเต้นของหัวใจของลูกในท้องด้วย Midwife ก็จะเอาเครื่องฟังมากลิ้งบนพุงเรา แล้วก็เหมือนกับมีลำโพงเพื่อส่งเสียงออกมาก หัวใจลูกเต้นบ่อยครั้งมาก ได้ยินชัดเจน 150 ครั้งต่อนาที ซึ่งจะเร็วกว่าพวกเราเยอะเลย Midwife บอกว่า ฟังจากเสียงแล้ว ลูก Happy ดี สุขภาพดี ได้ยินแล้วก็ดีใจ ที่ลูกแข็งแรงและมีความสุขดี


Photobucket


ก่อนกลับ Midwife ได้ให้เอกสารให้เรากรอก เพื่อจะขอสวัสดีการต่างๆ
ที่คนตั้งครรภ์จะได้รับ เช่น ได้ยาฟรี และทำฟันฟรี
เมื่อกรอกแล้วก็ส่งเอกสารไปตามที่อยู่ ไม่กี่วัน ก็ได้การ์ดประจำตัวมาครอบครอง



Photobucket

สวัสดิการดีทีเดียว สำหรับคนตั้งครรภ์



Apple




Friday, January 01, 2010

14-16 weeks (สัมผัสแรกของการดิ้นของลูกในครรภ์)



Photobucket


ไตรมาสที่ 2




Photobucket สัปดาห์ที่ 14

วันที่ 15 ธันวาคม 2009

หลังจากวันนี้ เป็นโอกาสดีที่จะแจ้งข่าวดีให้กับ พ่อและแม่ของเราและสตีฟทราบ รวมถึง ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง ซึ่งก็ปิดข่าวการท้องมาจนถึงวันนี้ ตกลงกับสตีฟว่าจะยังไม่แจ้งข่าวให้ใครทราบ จนกว่าจะผ่านช่วง 3 เดือน ไปก่อน หรือผ่านการอัลตราซาวน์ ตรวจเลือด ต่างๆ เพื่อให้ข่าวดี เป็นข่าวดีจริงๆ สำหรับทุกๆ คน เมื่อทุกคนได้ทราบ ก็แสดงความยินดีด้วย พ่อและแม่ดีใจที่จะได้หลาน เพื่อนๆ ที่เมืองไทยที่ช่วยลุ้นอยู่ตลอด ก็ดีใจด้วย พร้อมกับแซวว่า แหม ปิดข่าวให้คอยลุ้นอยู่นานเลย

ขอบคุณทุกๆ คน ที่เป็นกำลังใจให้ อวยพรให้มีลูก และอวยพรให้แม่และลูกแข็งแรงสมบูรณ์ ^_^

วันนี้ได้เดินทางไปสก็อตแลนด์ ไปบ้านพ่อและแม่สตีฟ เพราะสตีฟหยุดฮอลิเดย์คริสต์มาสได้นาน



Photobucket สัปดาห์ที่ 15

พักที่สก็อตแลนด์ แม่สตีฟให้การดูแลเราเป็นอย่างดี ทำอาหารให้ทาน ดูแลเรื่องซักเสื้อผ้า รีดผ้า สอบถามเรื่องอาการแพ้ และการตั้งครรภ์ของเรา คริสต์มาสก็ทานอาหารหลากหลาย อิ่มมากๆ ได้ช่วยจัดโต๊ะด้วยปีนี้ และได้ไปทานอาหารที่ร้านเดิมสำหรับเย็นก่อนคริสต์มาส เป็นประเพณีของครอบครัวไปแล้ว แต่เพราะท้องเลยไม่ค่อยได้ไปเที่ยวที่ไหนไกลๆ มาก แล้วก็ไม่ได้ไปที่ผาดโผน เหมือนปีก่อนๆ



Photobucket สัปดาห์ที่ 16

วันที่ 26 ธันวาคม 2009

ได้เริ่มต้นวัดรอบเอวเป็นวันแรก เพราะคนรอบข้างเริ่มสังเกตเห็นพุงเราใหญ่ขึ้น แต่เราก็คิดว่าพุงไม่ใหญ่ขึ้นเท่าไหร่ เลยต้องวัดให้รู้ไปเลย ^_^ อยู่ที่ 34 นิ้ว เสื้อผ้าที่มีก็ยังคงใส่ได้ตามปกติ เพราะเป็นคนใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่อยู่แล้ว แถมอยู่เมืองหนาว เสื้อผ้าจะคลุมตัวได้เป็นอย่างดี

วันที่ 1 มกราคม 2010

วันนี้รู้สึกถึงการขยับของลูกในครรภ์ ตุ๊บ ตุ๊บ เล็กๆ ไม่ชัดเจน รู้สึกดีจัง เพราะรอคอยวันที่จะได้รู้สึกถึงการดิ้นว่าจะเป็นยังไง โดยทั่วไป ท้องแรกจะรู้สึกถึงการดิ้นช้ากว่าคนที่เคยท้องมาก่อน ประมาณ 16-20 สัปดาห์ จะรู้สึกได้ ก็จะรอคอยต่อไปสำหรับวันที่จะรู้สึกการขยับได้อย่างชัดเจนกว่านี้ วันนั้นคงเป็นวันที่รู้สึกว่า มีอีกหนึ่งชีวิตอยู่กับเราจริงๆ บางคนพูดว่า หลังจากสัมผัสถึงการดิ้นของลูกในท้องได้ นั่นแหละ จะรู้สึกว่าท้องอย่างจริงจัง ...


Photobucket Photobucket Photobucket


Apple